de oude bijenkasten

De oude bijenkasten

Deze oude bijenkasten komen uit de nalatenschap van de vorige bewoner, Sergio.  
Ze lagen opgeborgen onder onze horreo, een typische graanschuur uit het noordwesten van het Iberisch schiereiland. Deze worden gebouwd van hout of steen en hebben bovenaan de palen platte staddelstenen om te voorkomen dat knaagdieren naar boven kunnen klimmen. Door spleten in de wanden wordt er geventileerd. 

Onze horreo....

De oude bijenkasten worden gemaakt van de schors van de eik; de twee links op de foto zijn gemaakt van de schors van de kurkeik, de ander waarschijnlijk van de schors van een steeneik.
De schorsen zijn rond gebogen en met ijzerdraad aan elkaar vastgemaakt. 

Aan de onderkant kun je een smalle gleuf zien waar de ingang voor de bijen is.

Het oogsten van de honing bij deze kasten is een stuk lastiger dan bij de hedendaagse kasten, de bovenkant kun je niet verwijderen dus moet je nogal wat handelingen verrichten om de honing eruit te krijgen.

Deze bijenkasten kwamen vooral voor op het Iberisch schiereiland en hoewel vooral de houten kasten worden gebruikt, zie je soms nog een imker met deze originele bijenkasten.

De binnenkant van één van de bijenkasten.

Bij ons doen ze nu dienst als plantenstandaard
(en soms als krabpaal😼!)

Ons kerkhof

Nog iedere dag is ons eerste klusje van de dag de avisponesvallen legen. Het voelt echt als een verloren strijd, hele zwermen van die beesten hangen rond onze bijenkast. 

Ik ,Ed vind het zo sneu voor die bijen dat ik niet wil opgeven (en ikke, Petra, ook niet hoor!), maar het worden er iedere dag meer!

Onder de bijenkasten heeft Petra een landje klaargemaakt voor de grelo (lokaal koolgewas) en daar gooien we nu alle lijkjes van deze Aziatische hoornaars. Er vormt zich bijna een tapijt van kadavers op het veldje terwijl wij daar de vallen blijven legen en ikzelf met moed der wanhoop met mijn visnetje ook nog de hoornaars tussen de bijen probeer uit te vangen. 

Maarrrr.....de laatste dagen lijken er minder avispones voor de bijenkast te hangen terwijl de vallen juist veel en veel voller raken. Die beesten lijken zich in rijen op te stellen om de vallen in te mogen!

We hebben er nu ook veel meer van en alle vallen zitten veel en veel voller dan voorheen, waarom worden er dan ook niet veel meer bijen gestolen door deze rovers??  

Het is dringen in de vallen, ze zitten zo vol!!

Hmmm... hoe kan dit??? Het is bijna te luguber voor woorden als ik de mogelijke verklaring ontdek: op ons kerkhof wemelt het ook van de levende avispones en die vinden het klaarblijkelijk eenvoudiger om hun dode kameraden mee te nemen dan de levende bijen te moeten vangen voor de bijenkast.... 

Zou er dan nog hoop zijn als we ons ochtendritueel vasthouden ??

R.I.P

Ons gevecht met de avispones

                                                                               zondag, 9 juli 2023

Wij noemden deze superwespen frelons, spreekt wat makkelijker uit ;-)  (is de Franse naam).

In het Nederlands is het de Aziatische hoornaar en hier in Spanje heten ze avispa, meervoud avispones.

 De bijenkast met onze hulpmiddelen erbij: 2 flessen omgebouwd tot avispavallen, een visnetje om ze te vangen en de platte tegel op de grond zodat we ze plat kunnen trappen....

 

In de val zie je al een laagje met dode avispas, het werkt wel heel goed!

Dit keer geen gezellig verhaaltje maar meer een zich voltrekkend drama. Sinds een jaar of 5 is deze exoot hier aanwezig en zijn ze een regelrechte ramp voor de imkers (die zijn dus ook al allemaal vertrokken)

De avispones doen zich te goed aan de honingbij en hangen voor de bijenkast en plukken de bijen zo uit de lucht. Er zijn geen natuurlijke vijanden en ze nemen de gevangen bijen mee naar hun eigen nest. Deze nesten zijn soms enorme ballen hoog in de bomen, waar de gemeente speciale gifkogels in probeert te schieten om ze uit te roeien. Dit stadia is denk ik al achterhaalt, uitroeien lukt echt niet meer. Wij proberen de druk van deze beesten in de omgeving van onze bijenkast wat te verminderen zodat onze bijen nog wat kans hebben. Dit lukt ons tot nu toe nog vrij aardig, maar de bijen hebben zoveel stress dat ze de honing die ze verzamelen direct zelf nodig hebben, dit vanwege dat ze veel minder uitvliegen en vooral gericht zijn op het bewaken van de kast. 

Deze superwespen zijn op zich niet gauw gevaarlijk voor ons, maar als ze steken doet dat flink meer pijn dan een gewone wespensteek en zeker bij meerdere steken kun je beter direct naar een arts. Toen ik een steek opliep heeft Petra direct de steek leeg gezogen en behalve 2 dagen een dik gezicht viel het mee. Waarom werd ik gestoken ..tja.. sinds ze hier massaal rond onze bijenkast hangen probeer ik er zoveel mogelijk te vangen en dood te trappen. Ook hebben we flink wat vallen gemaakt van plastic flessen. Eerst vulden we die een beetje met wijn of bier maar toen vingen we ook veel andere insecten en zelfs vlinders. Nu hebben we een recept met gist en veel suiker en is de bijvangst minder dan 1 procent en killen we wel 100 foute avispones per dag. 

De bijen krijgen dus nog steeds geen rust en zitten vooral stressvol in hun vliegopening. Mijn respect voor bijen en eigenlijk zelfs ook voor de avispones is enorm toegenomen, het zijn absoluut geen domme dieren! De bijen lijken mij te herkennen en zien in mij geen vijand. Ik kan nu de kast open maken zonder beschermend pak. De avispones daarin tegen weten ook wie ik ben! Ik merk dit omdat ik iedere keer mijn vangtechniek iets moet aanpassen. Eerst haalde ik ze zo uit de lucht en trapte ze in het netje dood. Nu moet ik razendsnel met het netje zijn.  De laatste tijd hangen de avispones onder de bijenkast zodat ik er met het netje niet bij kan. Ook vallen ze mij nu af en toe aan. Af en toe loop ik overdag ff naar de bijenkast en dan hangen er nu altijd wel een paar avispones voor. Zo gauw ik mijn netje pak en 1x uithaal is de rest weg. Als ik dan wegloop of soms ook als ik aan de andere kant van de kast ga staan komen ze alweer terug. Ik laat ook een netje op de kast liggen, dat helpt ook een beetje, ze ruiken dan de dood van hun soortgenoten in het netje.

Erop uit om honing te halen doen ze nu veel te weinig, maar ik ben blij dat wij tenminste nog een kast met bijen hebben. Tot 5 jaar geleden had iedereen hier een rij kasten vol bijen staan, nu bijna niemand nog zelfs maar 1 kast. De vorige bewoner had vroeger tot 40 kilo honing per jaar......

Dit was ff een minder mooi berichtje uit dit prachtige Galicië.
 

de bijen en de avispones

                                            dinsdag 27 juni 2023

Toen we enkele maanden geleden een bijenvolk in onze kast kregen waren we door het dolle heen! Zomaar waren ze komen aanvliegen en hadden zich er genesteld!

Eerst telden we er 5, een paar dagen later wel 8 en toen in een namiddag zwermden ze met wel 50 bij sterk voor de kast! 

Superleuk, maar wat moet je dan in hemelsnaam doen? Geen idee, werkelijk!

                    

Dan de vorige bewoner maar optrommelen en toen hij in zijn imkerpak een kijkje nam in de kast, hing er een wolk van bijen en honing aan het opgetilde dak! Spectaculair, nooit verwacht en we waren flink onder de indruk.

Nadat onze imker ons de raten honing had gegeven (mjammie), heeft van huis een paar lege ramen gehaald en geplaatst en raadde ons aan om er nog een aantal bij te hangen.

Zo'n enorme hoeveelheid bijen hadden we niet verwacht!

Honing proeven van onze eigen bijen!

Ondertussen is ons bijenvolk blijven groeien maar het aantal avispones, de Aziatische hoornaars, die komen snoepen van de honing en zo her en der een bij meenemen ook, helaas....

Met een visnetje gewapend probeert Ed het aantal bijen op peil te houden en de avispabevolking uit te roeien. Maar dat blijkt moeilijk......

De bijenbevolking wordt constant belaagd door de avispones en op de aanvliegplank zitten een heleboel bijen die de kast proberen te verdedigen.

Gisterenavond is een buurman langs geweest om samen met Ed te bekijken of de honing die tot nu verzameld was, geslingerd kon worden. Maar helaas, we hebben een gezond bijenvolk met veel broed maar de hoeveelheid honing was bedroevend.

Doordat de bijen alleen maar aan het verdedigen zijn, hebben ze weinig mogelijkheden om op zoek te gaan naar nectar en raakt de aangelegde honingvoorraad op omdat ze die zelf nodig hebben om te overleven.

Vandaag hebben we kleine stukjes vis neergelegd om de avispones af te leiden van de bijenkast zodat zij nog de bloeiende kastanjebomen kunnen bezoeken. Daarna zijn de grote hoeveelheden bloeiende bomen en struiken voorbij en kunnen ze alleen nog maar terecht bij de bloemetjes in tuinen en het gras.

Ook hebben we vloeibare lekkernij voor de avispones gemaakt waar we de vallen mee gaan vullen. Hopelijk krijgen de bijen zo weer een beetje de rust terug want het is een aangenaam en vriendelijk volk.

Ed aan het werk bij de bijenkast.